Henningsvær

Een blik naar buiten bevestigde onze vermoeden: het wordt wederom een regenachtige dag. We konden deze ochtend rustig aan doen, de bus zou rond 10 uur vertrekken. Na een korte rit komen we bij het wandelgebied aan. De sneeuwschoenen worden ondergebonden en op een afstand zie ik dat deelnemen aan de wandeling wel eens langdurige knieklachten kan veroorzaken. Ook Pa besluit de schuivers links te laten liggen. Als de overige deelnemers in de sneeuw verdwijnen, lopen wij richting de “houten kathedraal” van Lofoten, de ‘Vågan kirke’. Maar helaas is er een gesloten dienst gaande en we besluiten in de bus te wachten op de sportieve kant van onze groep. 40 minuten later moeten we ze ophalen; zeiknat van de regen stonden ze te schuilen bij een bushalte. Snel terug naar het hotel voor droge kleding, en door naar Henningsvær. Het plaatsje Henningsvær is vooral bekend om zijn voetbalveld tussen de rotsen en visrekken. Een gewild object voor drone fotografen. Wat in het vissersplaatsje vooral opvalt zijn de vele borden met info hoe toeristen zich moeten gedragen. Niet wild plassen, niet midden op de weg lopen en vooral de borden met verboden toegang respecteren. De reisleider meldt dat we nog naar Gimsøy gaan, gelukkig hebben we nog even tijd voor een vissoep. De rit naar, wat later bleek, het kerkje van Gimsøy was wat langer dan verwacht en het weer werd slechter. Over het weer gesproken, we hadden vandaag voor de derde dag regen. Ondanks de vele regen blijven veel wandelpaden spekglad en om het kerkje van dichtbij te bekijken moeten er wat gladde hindernissen genomen worden. De kerk, uit 1876, is verankerd aan de grond om bescherming te bieden tegen sterke windvlagen vanaf de berg. Morgen een rustdag en misschien om 19 uur een kleine kans op het Noorderlicht.